BENİM TAVAM DA DEĞİŞTİ :)

Offff, hem yayın yapmak istiyorum, hem de yazı yazmak istemiyorum. Oysa dün gece, kurusa da resim çekebilsem diye sabırsızlanıyordum. Birikti de ondan zor geliyor galiba.
Sevgili Gülsüm'ün eski tavalarına evrim geçirtip şahane mutfak saatlerine dönüştürdüğünü, sevgili Nedret'in eski tavasınından yaptığı, evinin kapı numarasını gösteren harika kapı süsünü hatırlarsınız, görmediyseniz çok şey kaçırdınız. O zamandan beri, tavalarıma kötü davranmaya başladım, eskisinler de çalışma masama düşsünler diye. En büyük ve eski tava sonunda istediğim kıvama geldi :)
Nasıl olmuş?

Laptop üstü tava :) Sevgili Yasemin Hanım sağolsun. Sayesinde geniş bir dekupaj arşivim oldu. Seçtiğim bir resmi amacıma uygun hale getirmek için bir hayli uğraştım...

Beğenip de kullanmak isteyen varsa buyursun. Resmin üzerine tıklayınca kocaman açılıyor.

Yapılış aşamalarını da resimleyeyim demiştim, ama ilk deneme hüsran oldu. O zaman bu da, yapılmaması gerekenlerin resimleri olsun. Kenarlar soldaki kadar kalın kesilirse sonuç ortadaki resim oluyor. Yaklaşık 1 - 1,5 cm lik kesikler tam oldu.

Aşçıbaşı amcanın burnunu hamurla yapıp boyadım, Ama özellikle gözlüğe dikkatinizi çekerim :))) Telle yaptım, camları da var :) Her ne kadar, ancak büyüteçle bakılırsa farkedilse de, olsun, ben biliyorum ya :)))

NİLÜFER'İN BLOGU YAYINA BAŞLADI :)

Sevgili arkadaşım Nilüfer'in blogu yayına başladı. İlk çalışmalarını yayınladı. Henüz düzenlemeleri tamamlamadı, ama sizlerle buluşması için acele ettirdim. Yakında hem tasarımıyla, hem çalışmalarıyla, hem de yazılarıyla tadından yenmez bir blog olacak. Bir an önce ön sırada yerinizi kapın, benden söylemesi.

BİR HAMARATLIK, BİR HAMARATLIK :)))

Nilüfer geldi. Aman ne keyifliyiz. Nilüfer'e de virüs bulaştı sonunda, internetten bir sürü güzel çalışma bulmuş. Haydi bunları yapalım dedi, canıma minnet.  Gitmeden Nilüfer'e bir de blog açacağız. Sakın O'nu yalnız bırakmayın olur mu? İzmir'de bir komşusu var, görmeden sevdim. Arkadaşcığımı hiç yalnız bırakmıyor, birlikte atölye ve mağaza da açacaklar

Böyle oturduğumuza bakmayın, hasret gideriyoruz, birazdan gezme faslı başlayacak. Gezi resimlerimiz bizde :)
Gündüz geziyoruz, akşam neler neler yapıyoruz.

Plastik kaşıklardan avize yaptık. 5 lt.lik pet şişenin üzerini kapladık. Kapağını deldik, Nilüfer evine gidince kablosunu geçirip banyosuna asacak.










İçinde ampul yok, ama yanınca nasıl görüneceğini merak ediyoruz. Nilüfer abajurun üzerine yerleştiriverdi. İşte böyle oluyormuş. Ne hoş değil mi? Üstelik yaparken çok eğlendik

Misketlerden yapılmış bir mumluk görmüş, bizim neyimiz eksik, biz de yaparız dedik. Ama güzel renkli, kaliteli misket bulamadık. Olsun nasıl olsa, bu deneme diye bulduğumuz bu uyduruk misketleri aldık. Boyları bile eşit değil.

 Nilüfer yaptı, ben seyrettim. İyi misketlerle belli ki çok güzel olacak. Bu hali bile, içinde mum yandığında pek hoş.

 Nilüfer'in yeğeni için bir kalemlik yaptık. Dekupaj ve kabartma. Yalnız kabartmayı bu sefer biraz abartmışım, kenarlarını ancak deri kordonlarla kamufle edebildik.
Resimlerde cici kızımızın yüzünü kamufle ettim, çünki O'na sorup izin alma imkanımız olmadı.

Bunu da Nilüfer için yaptık. Birlikte çalışınca çabucak bitti. Pek de güzel oldu.
Bir tane daha yapacağız, o da komşusu için. Şimdi onun resimlerini seçiyoruz.













İşte bütün marifetlerimiz bir arada.
Abajur üzeri avize çok komik değil mi :))))

HIRSIZLAMA İŞLER

Evet hâlâ polimer kilciklerime dokunamadım. Gecen gün fırınlamış bekleyen 3-5 parçayı monte edeyim bari dedim, aaa bir de baktım ki, henüz resinlememişim. Üşendim, yine kutularına tıktım. Aslında pek de güzel olmuşlar, unutmuşum. Amaaan bir ara yaparım.

Bir dekupaj daha yaptım. Kendi konum değil ya, dekupaj yaparken kendimi bayram sabahı için hazırlanıp süslenen şekerlikten çikolataları aşıran çocuklar gibi hissediyorum. Kih kih kih.

Telefon başında duran not kağıtları vardır ya, bizde her dâim dağılır, Haluk sinir olur. Kartondan kutularına da ben sinir olurum. Eh bari onlara kutu yapayım dedim. 

Küçük boy bir peynir kutusu işimi gördü.

Üst kapağından da kalemler için bir cep yaptım. Böyle bir işte, hiç gereği yokken neden beyaza boyadımsa.

Gerisi malum. Böyle bir kutum oldu. Hepsi aynı mekanda olduklarından birbirlerine aykırı düşmesinler diye, hep aynı renk ve desenlerin versiyonları oluyor, artık sıkıldım, bu renk çalışmaya son. Ama yine de sevdim.

Bu da sevgili Banu'dan yürütme. Geçenlerde bir yayınında, söğüt dallarını henüz yaşken kıvırıp, kapı çelengi için hazırlık yapmıştı. Ben söğüt dalını nereden bulacağım betonland'de. Yılbaşında aldığım kokinoların sapları pek uzundu, ben de onları kıvırayım dedim. Ama bunlar incecik söğüt gibi uslu değil ki. Zül'cüğümle bir örgü aleti projesi için kestirdiğimiz pvc boru dilimleri imdada yetişti. Bu güne kadar, öyle kalıplanmış halde, kalorifer peteğinin üzerinde durdu. Kupkuru olmuş. Bir ara bir şey yaparım. Hımmm şimdi aklıma geldi, hani boncuk çiçekler yapmıştım ya, belki bunların üzerine yerleşebilirler.

TÜM BLOGDAŞLARIMA RİCAMDIR, LÜTFEN BU YAYINI PAYLAŞIN.

BLOGUMU TAKİP EDEN TÜM SEVGİLİ ARKADAŞLARIM, BİLİYORUM Kİ SADECE HOBİLERİMİZ DEĞİL, HAYVAN SEVGİMİZ DE ORTAK NOKTAMIZ. O NEDENLE BİRBİRİMİZİ İYİ ANLIYORUZ. VE YİNE BİLİYORUM Kİ BU YAYINI HAZIRLARKEN HİSSETTİĞİM TELAŞI VE HATTA PANİĞİ ÇOK İYİ ANLAYACAKSINIZ. YARDIMINIZA ÇOK İHTİYACIM VAR. BU KIZA ACİLEN YUVA BULMAMIZ LAZIM.
ADINI BULUT KOYDUM. ÇÜNKİ SIRTINA VE KUYRUĞUNA BİR BULUT YERLEŞMİŞ GİBİ. 3-4 AYLIK.
SEVGİ DELİSİ BİR MİNİK KIZ. BİZİM SOKAĞIN KEDİLERİNDEN. HEP TAKİP EDİYORDUK, BİR GÜN BAKTIK Kİ, GÖZLER ÇAPAKTAN KAPANMIŞ, AĞIZ BURUN AKIYOR. ARKADAŞLARI HASTA DİYE KENDİLERİNDEN UZAKLAŞTIRMIŞLAR, YUTKUNAMIYOR, TİTRİYOR.
HEMEN EŞİMLE VETERİNERE GÖTÜRDÜK. ŞİŞLİ BÖLGESİNDEKİ KEDİLERDE SIK GÖRÜLEN BİR DURUMMUŞ. BİR HAFTADIR TEDAVİDE. KURU MAMA YEMEĞE BAŞLADI. TOPARLANMAYA BAŞLADI.
HASTA HALİYLE BİLE NASIL OYUNCU, HAREKETLİ GÖRMELİSİNİZ. AMA ARTIK SOKAKTA YAŞAYAMAZ. DOKTORU; İYİLEŞECEK AMA, TEKRARLAMAMASI İÇİN VİRÜSÜN BÜNYESİNDEN ATILMASI GEREK, BUNUN İÇİN DE, 2 YIL İYİ MAMA İLE BESLENMESİ VE TEMİZ EV ORTAMINDA YAŞAMASI LAZIM DİYOR. BİZİM EVE ALAMAYIZ, BİZİM UYKU, ERKEK VE KISIRLAŞTIRILMADI. BAŞKA KEDİYE TAHAMMÜLÜ YOK (KEYİFLİ BİR ZAMANIMDA, EVE KAZA İLE GİREN BİR KEDİYE NELER YAPTIĞINI ANLATIRIM). TABURCU GÜNÜ YAKLAŞTIKÇA KALBİM SIKIŞIYOR, YA SOKAKTA KALIRSA DİYE.
BU BEBEKLE İLGİLENEN OLURSA VETERİNERİ İLE GÖRÜŞTÜREBİLİRİM (ŞİŞLİ VETERİNER KLİNİĞİ, AYNUR HANIM).
LÜTFEN PAYLAŞIN VE ÇEVRENİZE ANLATIN. VETERİNERDEKİ TEDAVİ SÜRESİ 3-4 GÜN SONRA BİTİYOR. AŞILARI TABURCU OLDUKTAN 1 HAFTA SONRA YAPILABİLİRMİŞ. BEN ONLARI DA YAPTIRACAĞIM. KISIRLAŞTIRILMA ZAMANI GELDİĞİNDE DE YARDIMCI OLURUM. YETER Kİ, BU GÜZEL KIZA SICAK BİR YUVA BULALIM.

YOLCU

Çınar adında bir bey, benim çınar yaprağı kolyelerden birisini beğenmiş, kız arkadaşına hediye etmek için aldı.

Kolyeyi gördüğü yayınımda Uyku'nun da bol bol resmi vardı. Eh durum da romantik olunca, bu resim bu yayına şart oldu :D

Bu yuvaylak kedinin, yuvaylak nanaklayından bi ısıyık alabiliy miyim acibaa?
Uyku'nun benim üzerimdeki etkisi böyle oluyor. Ama haksız mıyım, şu halini görünce insanın içinden mıncıklamak gelmez mi?

Ayyyy, yılbaşı da geçti, yine sayfanın temasını değiştirmek lazım. Üşeniyorum, vaktim yok. İdare edin artık. :)

BİR SAKSI DAHA GİYİNDİ

Ben bu işi sevdim, bu 3. saksım. Bunlardan sonra 3 tane daha var, ama onlar kocaman. Nasıl kıvırtacağım bilmiyorum. Masa üstüne konamaz, yerlerde sürünmem gerekecek. Eh bu da bir dahaki yayında (hâlâ killerimle hasret gidermemişsem) komik resimler olacak demektir :D :D

Desenlerin büyük olanlarına biraz boya ile müdahale edip renklerini biraz daha canlandırdım. Bu minik kum boncukları bu işte pek sevdim. Havasını epey değiştiriyor. Ama altındaki tabak gözümü fena tırmalıyor. Şunun kenarlarına da el atmalı.

Kullandığım desenler bunlar. 

AMERİKA YOLCUSU

Etsy vasıtasıyla Amerika'ya gidiyor.

MUTLU YILLAR

BİR HAFTA SONU DEKUPAJI DAHA

Güya blogumun adı Polimer Kil - Polymer Clay. Aylardır kendi alanımla ilgili tek yayın yok. Şikayetçiyim kendimden. Ama bir süre daha böyle olacak anlaşılan.
Ama yine de bir şeyler yapıyorum. Mesela çok sevdiğim için, daraldığı (ben genişlemedim o daraldı hihihih) halde kimselere veremediğim, yıllardır hurçlarda, bazalarda sürünen bir paltomu yeniledim, hem de çok kolay bir yöntemle. Bir ara yayınlayacağım.
Akşam tv karşısı eğlenceliği arada bir boncuklarla didişiyorum, dişe dokunur bir şey çıkmadığı için bir ara yayınlamayacağım :)))
Vee işte bu yayının konusu olan yeni hafta sonu eğlencem... Dekupaja taktım. Ustaları kızmaz değil mi?

Demiştim ya biraz elim alışsın da şu çirkin saksıları iyi edeyim diye. İşte, küçüğünden başladım. Küçük dediysem 30x20 gibi bir şey. İçindede 1,5 m. lik bir benjamin var.

Eh bu haliyle çalışma odasına taşımak istemedim, ben salona konuşlandım. Dekupaj desenini plastik saksıya formika tutkalıyla yapıştırıverdim. Deneme yanılma ile öğrenmeye bayılıyorum. İlerde atmazsa oldu valla.

Bu arada, yeni bir dekupaj tutkalı keşfettim. Çok güzel. Hiç fırça izi kalmıyor, kıvamlı bir sıvı değil. Kıvamı su gibi. Dolayısıyla çok kolay sürülüyor, pürüzsüz ve pırıl pırıl bir sonuç veriyor. Beşiktaş'ta Bahçeşehir Üniversitesi'nin karşısında, profesyonel maket malzemeleri satan bir sanatsal kırtasiyede var.

Küçük kelebekleri kabarttım, büyük olan da kabartılsa iyi olacaktı ama, resmi bu kadar büyütünce biraz flulaştı. Belki daha sonra başka bir iyilik düşünürüm. Renkli cam boncuklar çok hoş durdu. Polimer kilde kullandığım o minicik kum gibi boncuklarla da (şunların adını bir türlü öğrenemedim) biraz hareket verdim. Bitti :) Ben sevdim.