AZ LAF, ÇOK İŞ

Polimer kil ağırlıklı, pek çok şeyin resimlenmiş yapım aşamalarını bulabileceğiniz bir blog olmasına çalışıyorum.
Internet kullanmasını bilene, açık bir okul. Pek çok hobim var ve ben bu konuda oradan çok yararlanıyorum.
Bu blog aslında biraz da borç ödemek için. Ben epey yol aldım, şimdi yeni başlayanlara da ben faydalı olayım istedim. Deneyimli arkadaşlar da blogumu severlerse, onlarla da fikir alış-verişinde bulunmak, kadayıfın kaymağı olacak :)

15 Temmuz 2011 Cuma

KALBİM ACIYOR

Bu nasıl iş? Bu ne yanlış sistemler yumağı.
Kim bu acıların, felaketlerin, yürek yangınlarının sahibi?
Askerlik yapmak kutsal bir görevdir, hiç itirazım yok. Bu ülkede yaşıyoruz ve seviyoruz, elbette O'na karşı görevlerimiz, sorumluluklarımız var. Askerlik yapmak gibi, vergimizi vermek gibi.
Ama yanlış birşeyler var.
Sınıfından öğretmeni, dükkanından terziyi, ağılından çobanı, mikrofonundan şarkıcıyı, atölyesinden marangozu, kitabından yazarı, mutfağından aşcıyı..... alıp, bir iki aylık eğitimin ardından başına mavi bere takıp, eline silah tutuşturup, yıllarca dağlarda yaşamış, eğitilmiş, öldürmeyi kanıksamış adamların önüne atmak yanlış.
Kolay mıdır bu kadar teröristle savaşmak? İki ayda öğrenilir mi? Herkes yapabilir mi?
"Uzman" kelimesinin içi ne kadar boş. Başka konularda istediğiniz kadar boşaltın. Ama burada can var, ülkenin güvenliği var. Bu çocuklar, ancak gerçek, sıkı bir eğitim alıp uzmanlaşabilecekleri süre içinde tüm askerliklerini (bir şekilde) bitiriyorlar. Teröre karşı savaşmak tecrübesiz, gelip geçici insanların yapabileceği bir şey olabilir mi?
Ben sıradan bir vatandaşım. Bilgilerim medyayla sınırlı. Beynimin yettiğince mantık yürütebilirim ancak. Ama ben bile, "yahu bunca senedir bu terör belasıyla yaşıyoruz, neden hâlâ bu sistem aynı" diyebiliyorum. Hem terör bitmiyor, hem nice gencecik evlat ÖLÜYOR.
Onlar biraz hüzünle, ama gururla gidiyorlar askere. Keyif çatmaya gitmediklerini biliyorlar, biliyoruz. Ama bankacı oğlunu, memur evladını, çiftçi kuzusunu askere uğurlayan annenin, babanın eli yüreğinde olmamalı. Haberleri kalp çarpıntıları ile izlememeli. Telefon çaldığında eli ayağı titrememeli. Birşeyler yapılmalı.
Teröristlere karşı hepimizin duygusu aynı. Hangi sebeple olursa olsun, tüm teröristler birer canidir. Dili tetik, beyni bomba yaratıklardır. Onlara lanet olsun.
Gencecik evlatlarım, size ne söyleyebilirim ki. Allah sizleri yanına alsın. Mekanınız cennet olsun. Annelerinizin, bizlerin gözyaşları yaralarınızın acılarına merhem olsun. Nurlar içinde yatın.

5 yorum:

  1. Osman Pamuoğlu'nun doğru sözlerinden biri de '' Onlarla onlar gibi savaşacaksın''dı. ''Çok eğitimli bir gurup asker dağlarda teröritler gibi yaşayıp, temizleyecekler onları'' diyordu. Yaşarken değer vermediğimiz bu orta halli ailelerin çocuklarına ancak öldükten değer veriyoruz. Yazık bu cânım memlekete:(

    YanıtlaSil
  2. uzun süredir haberleri seyretmiyorum tabi ben gözümü kulağımı kapatınca dünya durmuyor. Sabah nette gördüm. Çok haklısınız brşeyler yanlış ve uzun süredir yanlış. Böyle olunca kasıtlı bir yanlış olduğunu düşündürüyor insana.Bizler içimiz yanarak isyan ederken baştakiler ne yapıyor bilmiyorum. mekanları cennet olsun, nur içinde yatsınlar diyebiliyorum

    YanıtlaSil
  3. şehitlerimize ALLAHTAN rahmet diliyorum.
    hayırlı kandiller.

    YanıtlaSil
  4. Nerdeyse hepimiz kabuğumuza çekilmiş gibi yaşıyoruz :( Ama Türkiye'de yaşananlar, özellikle son yıllarda büyük bir kaosun içine çekliyoruz ve artık Dur diyelim nolur..

    YanıtlaSil
  5. Gününüz aydın ola. Gerçekten de yanlış bir şeyler var...

    YanıtlaSil

Hoşgeldiniz. Bir merhaba demeden gitmezsiniz değil mi?